(Bange) liefde

Wat is dat nu eigenlijk liefde?

Google weet dat als geen ander. Een sterke liefde zou er zo uit zien:

  1. Flexibiliteit: de mogelijkheid om met veranderingen om te gaan, zoals de kinderen die uit huis gaan, of de partner die van baan verandert.
  2. Het accepteren van het onveranderbare: het gedrag en de eigenschappen van de partner accepteren die niet zullen veranderen.
  3. De overtuiging van eeuwigheid: de partners zien scheiding niet als een optie.
    In de meeste relaties zijn er tijden van afstand en woede geweest, maar geen van beiden overwoog eruit te stappen.
  4. Vertrouwen: je veilig voelen bij de ander.
  5. Wederzijdse afhankelijkheid: niet per se op hetzelfde moment, want de een kan emotioneel meer afhankelijk zijn in de ene periode, de ander op een ander moment. Het betekent overigens niet volledig in elkaar opgaan.
  6. Plezier in elkaar: gelukkige stellen vinden het prettig om bij elkaar te zijn en met elkaar te praten.
  7. Een gekoesterde gedeelde geschiedenis.
  8. Geluk: veel van de lang gehuwden zagen zichzelf als mazzelaars.

Ik ben niet zo van de lijstjes. Ik haal er een aantal kernwoorden voor mezelf uit: onvoorwaardelijk (zonder voorwaarden) en onbaatzuchtigheid. Maar hoe voelt dat dan?

Het voelt als de zon op je huid. Het voelt als een hand die plots de jouwe pakt, een glimlach. Trotsheid te zien in zijn ogen wanneer je een nieuwe jurk draagt. Bewondering. Verwondering. Het voelt als tranen bij een emotie die je deelt. Het voelt eng: je wil de ander niet verliezen. Het voelt alsof je alles aan kan. Het voelt alsof je thuis gekomen bent. Het voelt alsof je op het dak van de wereld staat en de sterren aan kunt raken omdat je samen bent. Het voelt alsof je over een brug loopt, ieder van een kant. De brug wiebelt, de planken zijn rot, maar de brug is sterk verankerd….en je weet dat je er bijna bent. Dat laatste stukje naar elkaar toe mag je rennen en elkaar vasthouden en nooit meer loslaten!

Het liedje van Guus over “Geef mij nu je angst” ontroert me. Hij heeft gelijk hoor. Opnieuw van iemand gaan houden is eng? Maar waarom eigenlijk?

Door eerdere ervaringen? Bang om gekwetst te worden? Bang om je hart te geven en het terug te krijgen in stukjes? Ik ken mensen die om die reden stoppen met “houden van.” Ze zijn er zo gezegd klaar mee. Maar kan dat? Klaar zijn met de liefde? Je krijgt er zoveel voor terug. Hoop!

En is een liefde uit het verleden te vergelijken met het nu? Ik denk het niet. Ieder mens groeit en leert. De meer lessen uit het leven je hebt mogen ervaren, hoe bewuster je zal kunnen houden van een ander. Ja, natuurlijk, kun je nog steeds dolverliefd zijn, madly, deeply and even foolish in love. Maar misschien met meer overtuiging, meer zekerheid?

Ik ga het durven. Ik wil het! Ik wil me overgeven aan de liefde. Een ander mooi liedje gaf het ook heel mooi aan:

I’ve been here before
But always hit the floor
I’ve spent a lifetime running
And I always get away
But with you I’m feeling something
That makes me want to stay

I’m prepared for this
I never shoot to miss
But I feel like a storm is coming
If I’m gonna make it through the day
Then there’s no more use in running
This is something I gotta face

If I risk it all
Could you break my fall?

How do I live? How do I breathe?
When you’re not here I’m suffocating
I want to feel love, run through my blood
Tell me is this where I give it all up?
For you I have to risk it all
Cause the writing’s on the wall

A million shards of glass
That haunt me from my past
As the stars begin to gather
And the light begins to fade
When all hope begins to shatter
Know that I won’t be afraid

If I risk it all
Could you break my fall?

How do I live? How do I breathe?
When you’re not here I’m suffocating
I want to feel love, run through my blood
Tell me is this where I give it all up?
For you I have to risk it all
Cause the writing’s on the wall

The writing’s on the wall

Nee, het is geen risico om van jou te houden. Het voelt goed. Het is geen opgeven, het is je leven meer maken. Daar geloof ik in, daar ga ik voor.

Advertisements

Vasthouden

pink

Even liet je mijn hand los. Je at je ijsje. En toen vonden onze pinken elkaar weer. Verbondenheid.

En ik voelde hetzelfde als jij: geen stevige handgreep of een arm om me heen, maar deze bijna “losse aanraking” gaf zoveel vertrouwen.

Door elkaar los te laten, houden we elkaar vast.

Kerstkaartje

Er lag net een kerstkaartje uit Nederland op de deurmat.

Zo lief, ze stuurt me elk jaar een kaartje met een mooie wens. Vandaag stonden er geen drie namen in maar vier. Ze heeft de liefde gevonden. Zou ze zijn naam met een glimlach om haar lippen geschreven hebben? Volgend jaar…..welke naam zou er op mijn kerstkaart naast de mijne staan?

sparkle

Een ontmoeting

Soms voelt een ontmoeting als thuiskomen.
Thuiskomen op een plek waar je nog nooit eerder was.
Waar de kaarsjes branden
waar de ruimte gevuld is met een lach
met dromen, wensen en idealen
op een plek waar alles mag
omdat er liefde is
en misschien altijd al was
Die ene ontmoeting…
ik ben thuis.

luisteren

fear

Verlammend kan het zijn, verdovend ook. Angst. En Twijfel.
Als ik aan die twee rakkers denk die samenspannen om me aan het wankelen te brengen, dan glimlach ik. Ze moesten eens weten. Ik lust jullie rauw!

Angst is een slechte raadgever en bij twijfel niet oversteken. Ik ken de spreekwoorden.

Maar ik heb iets in mijn buik, het zogenaamde onderbuikgevoel, wat sterker is dan al het andere om me heen. Ik doe mijn ogen dicht, leg mijn handen op mijn buik en laat het gevoel binnen stromen. En dan luister ik. Heel stil. En ja, Angst, ik luister ook naar jou. En Twijfel, ik laat je praten. Daarna raap ik jullie bij elkaar en stop jullie terug je hokjes in.

Want naar mezelf luisteren is het beste wat ik kan doen.

Mezelf gevonden..

Iemand die je sterker maakt, dan jij ooit dacht te kunnen zijn.

Iemand die laat zien dat gelukkig zijn met jezelf, echt nodig is, om gelukkig te zijn met een ander.

Tegeltjes-wijsheden?

Nee, ik heb gezien, ervaren en ik voel nu hoe belangrijk het is om jezelf te kunnen zijn. En hoe het voelt wanneer er iemand is, waar hij dan ook is, die om je geeft (om wie je bent, echt bent) je de wereld aan kan.

En wat ik aan kan is mezelf. Ik kan mezelf weer zijn. Ik weet nu weer hoe lief en warm ik kan zijn. Hoe het voelt om te geven, mezelf te geven. Mijn fouten. En mijn goede kanten.

Ja, ik ben terug.

Jarig

En dan ben je jarig.

Ik wentel me in alle felicitaties. Genieten in het hier en het nu. Toch zijn er ook momenten van verdriet. Mijn verjaardag voelt niet compleet zonder mijn zoontje Liam.

En Chris.

Vanavond zullen de sterren voor me stralen, dat weet ik zeker.

Ik ben verrast door het berichtje van een oude studiegenoot. We hebben elkaar uit het oog verloren, maar hij is contact blijven houden met Chris. Dinsdag heeft hij iets speciaals voor me in petto. Herinneringen ophalen: heerlijk.

Morgen is het dinsdag

Gek eigenlijk, dat ik vooral op maandag aan dinsdag denk.

Ik kijk graag vooruit. Maar wel in een glazen bol waarin mijn toekomst loepzuiver staat geschreven.

Vandaag via FB een vriendschapsverzoek gekregen. Van een man. Uit of liefde. Hij vond mijn profielfoto blijkbaar mooi. Zijn teksten schunnig. Is dat het leven? Platter dan plat?

Ik haal een brief van Chris tevoorschijn en ik verdwijn.