Loungesetje

Het was een slenterdag vandaag. Ik voelde me prima. Niet buiten zinnig van geluk, maar ook niet in een mweh-mood. Totdat ik door de straten liep van ons dorp en kleine flarden geluk meekreeg.

Een stelletje kroop in de auto bij een ander stel. Mensen op leeftijd. Ze zwaaide me uitbundig toe. Ik liep door een wolk van parfum van de vrouw die net was ingestapt. Ze was zo blij als een klein kind daar in de auto. Waar zouden ze heen gaan? Uit eten? Theater? Een paar tuin verder speelden broer en zus een spelletje badminton. Achter in die tuin stond zo’n loungeset in de perfecte kleur en de perfecte erbij passende kaarsjes en vaasjes erop. De perfecte familie. Snerend dacht ik: misschien loopt het daar tussen die vader en die moeder ook wel helemaal niet goed, allemaal buitenkant dit.

Ik verfoeide mezelf om deze gedachten.

Zo ben ik niet.

Jaloers ben ik dus wel…

Ik wil ook kaarsjes, kaasjes, wijntjes en een loungeset. Maar dan wel met een man naast me die tegen mij slenterende gedachten kan. Een man die met en om me lacht. Een man die dan een wijntje in schenkt, zijn arm om me heen slaat en zegt: ‘Mila, jij bent me er eentje.’

wijn

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s