Morgen is het dinsdag

Gek eigenlijk, dat ik vooral op maandag aan dinsdag denk.

Ik kijk graag vooruit. Maar wel in een glazen bol waarin mijn toekomst loepzuiver staat geschreven.

Vandaag via FB een vriendschapsverzoek gekregen. Van een man. Uit of liefde. Hij vond mijn profielfoto blijkbaar mooi. Zijn teksten schunnig. Is dat het leven? Platter dan plat?

Ik haal een brief van Chris tevoorschijn en ik verdwijn.

Advertisements

Taxi driver wisdom

17-Taxi-Driver-Wisdom09

Sebastiaan gaf het aan me, het boek met de titel: Taxi Driver Wisdom. Hij vond het bij me passen, deze woorden van wijsheid. Waarheid als een koe.

Het boek past bij hem, meneer de marketeer. Met mijn hand raak ik de kaft aan. Ooit hebben zijn handen door dit boek heen gebladerd. Hebben zijn ogen de woorden gelezen en heeft zijn brein er chocolade van gemaakt. Zou het hem gevormd hebben, deze manier om met woorden om te gaan?

Ik denk terug aan de ritjes die ik ooit in een taxi gemaakt heb, meestal in het buitenland. Stuk voor stuk wijze mannen met levenslessen. Er is niet voor niks dat bekende programma Taxi op tv (bestaat dat nog?). Streetwise zijn ze. Wat zouden ze geworden zijn als ze niet in een taxi terecht waren gekomen?

I like driving otherwise I take another job. Each thing can be everything for you. You make driving everything

Ik blader door het boekje. Ik glimlach. Ja, soms is het zo simpel allemaal. ‘Als je iets kwijt bent, heb je het meestal ergens dichtbij.’ Vanmorgen zat mijn zonnebril inderdaad gewoon op mijn hoofd.

Maar hoe zit het met relaties en met gevoelens? Is daar ook een taxi driver wisdom op los te laten? Morgen een taxi rit door Nice maken?

Wegkijken

Het is weekend. Het is plakkerig weer, zelfs hier.

Raar hoe een geur, een moment, een siddering, je terug kan laten gaan naar vroeger. Naar een herinnering.

Ik weet nog dat ik op een avond met Chris over de braderie liep. Het was net zo’n broeierige avond als nu. Hij had met zijn vriendin afgesproken, later op de avond. Ze had geen zin in kraampjes. ‘Ik maakte nog een grapje. Ik ben je stand-in-vriendin-voor-de-kraampjes, zij is voor de wijn’. Ik ben meegelopen naar de plek waar ze afgesproken hadden. Ze stond aan een tafeltje buiten op het terras. Er stond een man naast haar, veel ouder dan zij. Het deed haar wel wat, aan haar luide lach te horen. Zijn hand trok hij snel weg van haar billen toen ze hem erop attent maakte dat Chris er aan kwam. Chris keek een andere kant op. Zag hij het niet of wilde hij het niet zien?

Hoeveel mensen kijken er eigenlijk een andere kant op in hun relatie?

De bloemetjes en de bijtjes

Gisterenavond was ik online. Niet op Facebook, maar op een ander medium. Ik had er een tijd geleden een account aangemaakt. Waarom? Uit nieuwsgierigheid. Ik wilde onderzoek doen naar hoe ‘het’ werkt. Hoe het werkt tussen mensen. En hoe het niet werkt tussen mensen. En wat de oplossingen zijn om ermee om te gaan. Het gebrek aan liefde. En wat is dat dan ‘gebrek aan liefde?’ Niet genoeg seks? Of is het meer? Nu denk ik dat SecondLove niet het juiste kanaal is om rond te struinen, want daar zitten mannen en vrouwen die een prima huwelijk hebben, maar blijkbaar ‘iets’ missen. Aan de hokjes die je moet aanvinken bij het aanmaken van je profiel, blijkt dat het ‘iets’ vooral om seks gaat. Weinig diepgaand dus. Of wel?

Enfin, ik kwam ‘online.’ En het was geweldig voor mijn ego. De ene na de andere ‘meneer’ kwam opgepopt om tegen me te praten, via de chat. Overigens, mijn profiel was zo nietszeggend dat het idee dat ze voor ‘mij’ kwamen natuurlijk ook snel de grond in geboord werd door mezelf. Ze kwamen voor een vrouw in een bepaalde leeftijdscategorie en met een bepaalde opleiding en een aantal wensen (geen idee wat ik daar een tijd terug heb ingevuld, maar het zal behoudend geweest zijn). Mannen met een profielnaam om van te kotsen heb ik spontaan genegeerd. Ongeduldige mannen ook. Mannen met een beetje interesse in de vrouw achter mijn profiel heb ik aangehoord. Was net jongleren, want er stonden veel chatvensters open en het was lastig om uit elkaar te houden wie wat gezegd had. Er was een meneer die me vroeg niet weg te gaan omdat hij werd geroepen door zijn vrouw. ‘Of hij even een schaaltje aardbeien wilde maken voor haar..’ Dat heeft hij dus gedaan. Zie je, zo slecht zijn ze niet. Ze halen aardbeien en vragen een minuut later de onbekende vrouw het hemd van haar lijf.

Waarom ze op SecondLove waren? Variërend. Op zoek naar de kick, naar een klik, naar een wip. Verpakt in mooie woorden en ogenschijnlijke openheid. Er was een meneer waar ik heb ingegrepen. 10 jaar getrouwd, leuke vrouw en dito kids. Gesprek op hoog niveau. ‘Maar waarom ben je hier? Je past hier helemaal niet tussen.’ Dat was mijn vraag aan hem. Hij wist het ook niet, of hij hier wel thuis hoorde. Maar toch zocht hij de spanning van het begin, weer helemaal in de ban zijn van iemand. Tussen hem en zijn vrouw zat het best goed, ze bedreven zelfs nog de liefde (iets minder vaak dan hij willen). Ik heb hem advies gegeven. ‘Zorg dat het weer spannend is, raak weer in de ban van haar en zij van jou. Zwerf hier niet rond, dat is eeuwig zonde, juist wanneer er thuis nog liefde is.’

Ik vond het nodig om haar te beschermen. De vrouw die een stropdas is gaan kopen voor vaderdag. De vrouw die jongleert tussen haar baan, haar kids, haar man, het huishouden, de adviezen van bladen zoals de Viva en de Flair, om vooral ook nog aan zichzelf te denken. Een goede moeder kan alleen een goede moeder zijn wanneer ze zelf ook gelukkig is en goed in haar vel zit. Dus dames, naast je baan, huishouden, kinderen, vrienden, man, moet je er ook zelf op uit. Naar de schoonheidsspecialiste, naar de sauna. Leuke dingen doen. “me-time” nemen. Ja, dat moet je gewoon even plannen joh.

We dwalen af. Ik voelde me een Koningin in een bijenkorf. Ze kwamen aan en af gevlogen met honing, zoete woorden. Bittere pijn erachter verscholen, althans bij een paar. Of dat wilde ik erin zien of horen. Dat het allemaal ingewikkelder is dan ik denk. Dat het geen verveling is en dat ze daarom buiten de deur gaan eten. Dat ze hun best hebben gedaan. Maar waarom is het allemaal zo moeilijk mensen? Zitten hun vrouwen op zaterdagavond te wordfeuden ergens op de hoek van de bank en zit de man te SL-en? Of is de vrouw haar “me-time” aan het opeisen, leuk doen met een vriendin, wijntje en een knipoog naar de ober? Of gaat het dieper dan dat? Is het ingewikkelder?

Nog erger, misschien zitten man en vrouw beiden op SL. Diepzinnige gesprekken te voeren met ieder een ander. Is het eigenlijk zo erg? Met de ene vriendin praat je over de uitverkoop, met de ander over het leven en met de ander ga je naar de kroeg. Wie heeft bedacht dat gevoel van opwinding en begeerte alleen bij de ene persoon moet zijn te voelen en te halen? Of is dat nu weer te makkelijk? Een excuustruus waarachter we ons verstoppen: de maatschappij legt ons deze waarden en normen op, maar ze zijn niet haalbaar en niet handig. We zijn niet gemaakt om monogaam te zijn. Dus doe wat je niet laten kan. Zolang je de ander er maar geen pijn mee doet. Zoiets? Of draai je een knop om. ‘liefde en aandacht kun je aan meerdere personen geven. Parallel, zelfs even intens of meer. Schaadt dat eenieder?’ Nee, behalve dan dat die ander waarmee je getrouwd bent niet weet dat jij je liefde aan een ander geeft. De vraag is aan wie je de verantwoording hiervoor gaat afleggen. Misschien wel helemaal niet. Een leef je intens van wat er is.

Als je goed kijkt naar de verhalen tussen minnaars, dan zie je dat seks slechts een onderdeel is van het geheel. Het zijn de momenten van tederheid, het kunnen delen van gevoel, het praten met elkaar wat zo belangrijk is. ‘Hij begrijpt me. Hij is er voor me.’ Ja, hij is voor je, wanneer hij thuis weg kan (met een smoes). Voor mij blijft de vraag: waarom? Waarom kunnen we al die dingen niet meer met onze eigen partner? Hoort het bij de leeftijd? (De groep mensen om me heen van rond de 40 hoor ik allemaal zuchten en steunen, op een aantal na die wel gelukkig zeggen te zijn). Ja, verliefdheid, dat gaat nu eenmaal over in houden van. Of in ieder geval vriendschap. Of in ieder geval in iets wat oké is. ‘Ik heb mijn natje en mijn droogje.’ Voor de een is dat genoeg, voor de ander niet. Die anderen lopen rond op SL. Ik vraag me af hoor wat nu de trigger is, is het seks, of is het al dat andere waarom mensen het geluk elders zoeken.

Oh en denk nu niet; SL-ers zijn mensen die ik niet ken. Dat zijn mensen uit een seks in the city wereld. Nee hoor, bij de derde chat van gisterenavond, liep ik tegen een bekende aan. Ik schrok me krom. Hij ook. Er zijn er vast meer van.

Terug naar de bijen. Die blijven braaf hun honing aandragen voor hun Koningin. Een bitch dat het is. Echt lief voor haar werkers is ze niet. En toch werkt het. De bijen blijven trouw. En de honing zoet en lekker.