De grond in…..

laarzen

Nooit gedacht dat ik iemand kwijt zou raken door mijn wilde droom een olijfboomgaard aan te leggen. Een oud collegaatje en ik waren al jaren vriendinnen, zelfde levensfase. Trouwen, kinderen en een volle baan. Ze heeft mijn verhuizing naar Frankrijk nooit begrepen, bijna verweten zelfs.
We bleven contact houden, mondjesmaat.
Ik heb haar een lange mail gestuurd en beschreven hoe mooi het hier is en hoe relatief makkelijk de omschakeling was van snelle advocate naar suffe huisvrouw 🙂
Ook vertelde ik over mijn droom; een bed&breakfast onder de olijfbomen. Ik stuurde een foto mee van mijn intratuin-laarzen, gewoon als grapje.

Haar mail terug was snoei en snoei hard. Harder als die keien die ik dagelijks uit de grond probeer te graven.
Die laarzen waren belachelijk, waar was mijn flair gebleven? Ze hoopte dat ik snel weer met beiden benen op de grond kwam en die droom opgaf. Ik had toch immers niet voor niks gestudeerd en een kantoor opgezet? Dit is de korte samenvatting van haar mail.

Ik heb een paar keer geknipperd met mijn ogen. Even adem gehaald. Een mail teruggestuurd met de vraag of we dit misschien via Skype of telefoon zouden kunnen bespreken en dat ik er helemaal niks van snapte.

is dat vriendschap? Iemand zijn of haar droom afpakken? Zou er een mail terugkomen?

Advertisements

One thought on “De grond in…..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s