Ploing

Daar zat ik dan. Te dwalen op facebook. Wat vrienden toegevoegd uit mijn Amersfoort tijd. Al vaker had ik op internet gezocht naar mijn oude jeugdliefde, maar geen enkele zoekmachine kon hem vinden. Goed verstopt? En pats, opeens zag ik hem via via op facebook verschijnen. Zonder erbij na te denken een vriendschapsverzoek verstuurd. Daarna snel mijn ipad dichtgeklapt en ik ben gaan strijken (want ook dat moet gewoon, ook al woon je in het mooie Frankrijk). De dag is verder gegaan met mijn dagelijkse dingen en de dagelijkse ploings op mijn iphone in mijn broekzak. Tweets en whatsappjes van vriendinnen. Lezen en reageren. En weer verder met de strijk. Mezelf voorhoudend dat die oude liefde vast overdag niet aan het facebooken is en dat er daarom geen fb-ploing kan zijn….

Mijn hart ging tekeer toen ik de volgende dag de melding kreeg dat mijn vriendschapsverzoek was geaccepteerd. Nog mooier was dat ik hem online zag en heb meteen een berichtje gestuurd. En wat is er dan mooier om meteen een berichtje terug te krijgen?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s